...Þá eru íslendingar byrjaðir. Evróvision umræðan byrjar alltaf eins.
---> Jú, þannig að fólk hugsar: Við vinnum aldrei neitt, skítum alltaf í buxurnar, komum heim með drulluna upp á bak.
---> Svo gerist það að lagið er frumflutt. Þá segja menn ömurlegt lag, alltof rólegt, alltof fjörugt.
---> Viku seinna segja menn: Þetta er nú bara helvíti fínt lag, grípandi og svona. Hvernig getur annað verið en maður fái þessi djöfulsins lög fastprentuð á heilan þegar þau eru spiluð á kortersfresti á öllum útvarpsstöðvum. (ég hef reyndar ekki enn heyrt lag Selmu enda hlusta ég ekki á útvarp) Þegar menn eru farnir að hugsa þetta fara þeir og gera dauðaleit í öllum fjölmiðlum heimsins til að reyna finna rétta umfjöllun.
---> Svo er hún birt á forsíðu eins þeirra virtu prentmiðla sem við eigum: Íslandi spáð topp sæti, eða: Íslandi spáð fyrsta, eða öðru, eða topp fimm. Svo stendur neðst í greininni svo lítið beri á: Samkvæmt viðtali við miðaldra húsmóðir í Færeyjum. Eða: Samkvæmt virtum Tyrkneskum bloggara sem hefur verið ótrúlega sannspár um úrstlit Evróvision.
---> Þegar hér er komið liggur leiðin bara upp á við. Fólk sannfærir hvort annað um að lagið sé frábært og að allur heimurinn sé sammála því.
---> Svo hefst stigagjöfin og þá heyrir maður lítið minnst á Ísland nema þá kannski "Iceland deux points" og svo harðmælta Íslenska þulu gefa hinum liðunum stig.
---> Eeeeeeeeeeeeeen alltaf stemmning í kring um Evróvision og hreint ágætis ástæða til að hella sig fullan. Við ættum samt að prófa þetta trix sem Úkraínumenn gerðu einhverntíman (að ég held, ég skil ekki Úkraínsku) og senda Selmu án bróka, hún ætti að vera orðin vön stripli eftir þátttöku í Hárinu.
---> Um að gera að fylgjast með og vera með í uppbyggingu stórra drauma um sigur í keppni sem við getum ekki haldið...eurovision.is