þriðjudagur, september 20, 2005
Evrópusamvinna

Er áfangi þar sem saga Evrópusamrunans er reifuð og vaðið í alla þá samninga og sambönd sem stofnuð hafa verið í því samhengi. Það er mun skemmtilegra en það hljómar. Til dæmis er ég í þessum rituðu að lesa um Þýskaland og þeirra hlut í Evrópusambandinu. Sagt er að Helmut Kohl þáverandi Kanslari Þýskalands hafi látið gjalmiðil Þjóðverja, Markið, gegn inngöngu þegar Maastricht sáttmálinn var undirritaður (Maastricht er annars nafn á smábæ í Póllandi þar sem sáttmálinn var undirritaður). Markið var sterkasti gjaldmiðill Evrópu og sá sem aðrir stóðu og féllu með vegna efnahagsstærðar Þýskalands. Þegar Spánverjar og Portúgalar sóttu um inngöngu voru Þjóðverjar hlyntir því öfugt við sambærilegar þjóðir, flestar þjóðir voru gegn inngöngu vegna þeirra fjármuna sem verja þurfti, og þarf enn, í landbúnaðaruppbyggingu þar, og nú eru Spánverjar á móti inngöngu Tyrkja vegna þess að þeir þurfa líka á landbúnaðaraðstoð að halda og þá minnkar þeirra skerfur. Þjóðverjar voru meira að segja, og vildu, að yfirríkjavaldið tæki yfir utanríkismál þjóðanna í Evrópusambandinu. Þetta er ekki alveg það Þýskaland sem maður þekkir í sögunni, þar sem að undirgefni er langt því frá að vera þeirra ímynd. Þessi stefna þeirra á sér þó skýringar því að stefna Þýskalands út í gegn nú á dögum beinist að framtíðinni. Þeir líta til efnahagsendurreisnar í landinu, í Berlín er t.a.m. 1 af hverjum fimm atvinnulaus. Þjóðverjar eru staðsettir í miðri Evrópu með iðnaðargeðveikina alla á sínum snærum. Það er því þeirra hagur að liðka viðskipti milli landa með sameiginlegum gjaldmiðli, óheftum viðskiptum, og opnun fyrir stóra markaði eins og Spánn og Portúgal eru. Utanríkismálin... jahh ætli þeir nenni nokkuð að spá þeim fyrr en endurreisn Þýskalands er fullkomnuð.

