Það var frekar leiðinlegt að þurfa að pakka saman og yfirgefa litla bæinn Sevlievo á föstudaginn. Ég hafði kynnst fullt af fólki þar og var farinn að hitta tvo, þrjá kunningja í hvert skipti sem að ég fór út úr húsi. Ég var þó leystur út með gjöfum á Youth centerinu og fékk t.d. þrjá geisladiska með búlgarskri tónlist, boli merkta youth centerinu, lítin Rakia bolla og flösku af heimabrugguðu Rakia, sem er þjóðardrykkur búlgara. Ég eignaðist marga mjög góða vini í Sevlievo og við hittumst nánast á hverju einasta kvöldi, síðustu tvær, þrjár vikurnar hittumst við á hverju kvöldi. Brottför mín var þó óhjákvæmileg og síðasta kvöldið var kvatt með trega og tárum.

Ferðin á nýja staðinn gekk ágætlega, þótt ég hafi bætt heldur miklu í farangurinn þessa tvo mánuði sem ég hef verið hérna, sé fram á að þurfa senda eitthvað af þessu á undan mér heim. Ég hitti Milenu, tengilið minn, í Sofiu og hún sagði mér hvernig framhaldið yrði. Á rútustöðina kom svo kona að hitta okkur sem vinnur í höfuðstöðvum sveitafélaga Búlgaríu. Hún fór með mér í rútunni til Blagoevgrad en þar sem hún skilur ekki bofs í ensku var þetta þögul ferð. Hún fór með mig til móðir sinnar þegar við komum til Blagoevgrad þar sem ég mun dvelja í mánuð. Það var búið að segja mér að ég yrði á háskólagörðunum en það var víst allt fullt þar þannig að nú bý ég við sömu aðstæður og hin búlgarski meðaljón, sem mér þykir mjög spennandi.

Aðstæðurnar eru nákvæmlega eins og ég ímyndaði mér. Ég hef alltaf haft ákveðna mynd í huganum af heimilum í fyrrverandi kommúnistaríkjum og sú mynd er nákvæmlega eins og raun ber vitni hér. Húsið er kynnt með kamínu, þegar það er kynnt á veturnar, og veggirnir bera vitni þess. Það er hins vegar ekki kynnt núna og því rakadaunn í húsinu. Loftið er sótsvart og veggirnir, sem klæddir eru svona ljósbrúnu pappa veggfóðri með mynstrum, bera brúna rakabletti hér og þar. Fyrsta nóttin var frekar svöl og ég vaknaði nokkrum sinnum til þess að bæta á mig klæðum en þrátt fyrir það ég er mjög hamingjusamur með þetta.

Þegar ég kom á föstudaginn gistu hérna tvær stelpur líka sem voru hér að taka inntökupróf í annan háskólan hér. Þær töluðu ágæta ensku og við fórum í skoðunarferð um borgina um kvöldið. Á laugardaginn fékk ég svo í fyrsta skipti heimatilbúinn búlgarskan hádegisverð sem samanstóð af baunagraut (bobchurba), einhverskonar kjötbollumixi (kebapche), salati og Rakia (með hádegismatnum takið eftir). Rakia er eins og áður sagði þjóðardrykkur búlgara og flest heimili brugga svoleiðis sjálf. Ég varð náttúrulega að smakka en ég hafði þangað til ekki enn náð að mana mig upp í það því að ég hafði fundið lyktina af honum. Það Rakia sem var í boði var heimabruggað, að sjáfsögðu, og um það bil 60% í styrkleika. Ég dró náttúrulega upp íslenska Brennivínið mitt og leyfði þeim að smakka og sagði stoltur frá því að þetta væri alíslenskur drykkur. Gamla konan gaf nú ekki mikið fyrir þennan drykk sem við íslendingar teljum vera aðeins fyrir þá hörðustu og sagði að þetta væri bara drykkur fyrir kettlinga, enda BARA 37.5%. Ég rétt náði að klára Rakia staupið mitt með matnum en þrisvar lá við að maturinn sem niður var kominn kæmi allur upp sömu leið. Rakia er bara drukkið óblandað og þegar ég drakk þetta fann ég hvernig það hitaði upp leiðina sem það rann og hvernig lifrin skalf þegar þessi óvænti hádegisgestur renndi sér í á vit hennar.

Klukkan tíu á morgun mun ég hitta nýja yfirmann minn á skrifstofu sveitafélagsins Blagoevgrad. Ég mun vinna þar í deild Evrópusamrunans (department of European integration) og var mér var sagt að þar fengi ég bitastæðari verkefni en á youth centerinu, og því fagna ég, þó að það hefði verið betra að byrja á því þar sem að ég ætlaði að reyna að taka prófin í þeim áföngum sem ég er í H.Í. hérna úti. En ef það gengur ekki verð ég bara að harka það af mér að taka þau í sumar.

Þessi borg er rosalega falleg með risastóran miðbæ sem eru aðeins göngugötur, veitingastaðir, verslanir, háskólar, gosbrunnar og allt tilheyrandi sem fylgir fallegum miðbæ. Ekki skemmir heldur fyrir að það er á sem rennur í gegnum miðbæinn með brúm, veitingastöðum og almenningsgörðum allt í kring.

Ég hef ákveðið að reyna að taka mér nokkra daga eftir að vinnunni lýkur þann 26. maí í að ferðast um Búlgaríu. Planið er að taka bílaleigubíl og keyra niður að ströndinni og skoða fullt af mannvirkjum þar sem að mér er sagt að séu stórkostleg. Svo mun ég taka aðra leið heim og því keyra smá hring í kringum Búlgaríu. Á leiðinni til baka til Sofiu mun ég svo stoppa í Sevlievo og heimsækja vini mína þar. Þetta er þó enn bara hugmynd hjá mér en ég ætla að fara að skipuleggja þetta nánar í vikunni.

Kveðja frá Búlgaríu
Chao, chao.